و پاك گرداننده « 1 » است از آلايش الواث و ادناس ديدن مقامات از خود ؛ تا از ذنوب ريا و عجب هستى خود خلاص يابد . « 2 » و الدّرجة الثالثة : صحّة « 3 » الاضطرار ، درجهء سيم ، « 4 » صحّت اضطرار است به مشاهدهء آنكه در قبول آنچه بر وى مىرود ، از حكم ازلى و قضاى اوّلى ، مضطرّ و بىاختيار است . و وى را نه فعل است و نه صفت و نه وجود . و الوقوع « 5 » في يد المنقطع الوحدانيّ ، « 6 » و مسلّم بودن است در تصرّف منقطع وحدانى « 7 » ؛ كه آن حضرت جمع است كه دست اغيار از اذيال اتصال « 8 » به او منقطع است ، و هرچه رسم دويى « 9 » در وى مشاهد « 10 » است در آن حضرت فانى و متلاشى است . و الاحتباس فى قيد التجريد ؛ و محبوس بودن در حضرت احديّت در مقام بقا ؛ كه نه اسم ماند و نه رسم و نه صفت ؛ و « 11 » معنى « قيد تجريد » اين است كه از تعدّد اسمائى و تكثّر نسبى « 12 » با وى هيچ شيئى « 13 » نيست بجز موجود مشهود . و هذا فقر الصوفيّة . و اين است فقر صوفيه كه متحقّق « 14 » به فناى ذاتى است در احديت جمع ، و « الفقر سواد الوجه فى الدارين » اشارت بدين معنى « 15 » است ؛ يعنى فناى صرف و عدم محض است در اين جهان و در آن جهان . و سواد عبارت از فنا و عدم است .

--> ( 1 ) . ع : گردانيده . ج : گردننده ( قياسا ) . ( 2 ) . ج : + كه . ( 3 ) . ج : صحته . ( 4 ) . ع : - سيم . ( 5 ) . ع : الوقوف . ( 6 ) . ج : الوجدانى . ( 7 ) . ج : وجدانى . ( 8 ) . ع : - اتصال به . ( 9 ) . ع : - دويى . ( 10 ) . ع : مشاهده . ( 11 ) . ج : + نه . ( 12 ) . ج : نيستى . ( 13 ) . ج : شىء . ( 14 ) . ج : تحقق . ( 15 ) . ج : - معنى .